“BANKALARA BORÇ 6,6 MİLYARDAN 5 TRİLYONA FIRLADI”

Akkuş, vatandaşın bankalara olan borcunun geldiği noktayı örneklerle anlattı:
“AK Parti iktidara geldiğinde milletin bankalara olan toplam borcu 6,6 milyar TL idi. Bugün bu rakam 5 trilyon TL’ye ulaştı. Düşünün, 23 yılda 6,6 milyardan 5 trilyona… Neredeyse bin kat artış var. Bu rakam tek başına ekonominin nasıl yönetildiğini, vatandaşın nasıl borçla yaşar hale getirildiğini anlatmaya yeter. Eğer halkın alım gücü olsaydı, gelir seviyesi yeterli olsaydı bu kadar borçlanmaya ihtiyaç duyulur muydu?”

“İCRA DOSYALARI 25 MİLYONA DAYANDI, HALK SOS VERİYOR”

Akkuş, borç yükünün vatandaşı iflasa sürüklediğini ve icra dairelerinde rekor yaşandığını belirtti:
“Türkiye’de icra dosyalarının sayısı 25 milyona ulaştı. Neredeyse her aileden bir kişi icralık durumda. Sosyal yardımlara muhtaç hane sayısı 4 milyon 262 bine çıkmış, bu da yaklaşık 20 milyon insan demek. Alo 144 Sosyal Yardım Hattı’na günlük 17 bin başvuru yapılıyor, aylık başvuru sayısı 400 bine yaklaşıyor. Bu tablo, vatandaşın çaresizliğini ve yoksulluğun geldiği vahim noktayı açıkça gösteriyor.”

“YANLIŞ EKONOMİ POLİTİKALARI MİLLETİ BORCA MAHKUM ETTİ”

YRP Iğdır İl Başkanı Fırat Akkuş, hükümetin ekonomi politikalarını sert sözlerle eleştirdi:
“Yanlış faiz politikaları, üretimi desteklemeyen ekonomi anlayışı ve ithalata dayalı düzen yüzünden Türkiye üretmeyen, sadece borçlanan bir ülke haline geldi. Çiftçi, esnaf, işçi, emekli borçla ayakta durmaya çalışıyor ama gelir yok. Bu kısır döngü devam ettikçe ne enflasyon düşer ne de yoksulluk azalır.”

“MİLLİ GÖRÜŞ’ÜN ÜRETİM ODAKLI EKONOMİ MODELİNE İHTİYAÇ VAR”

Akkuş, çözümün üretimi önceleyen ve halkı borçtan kurtaracak ekonomik modelde olduğunu vurguladı:
“Biz Yeniden Refah Partisi olarak yıllardır söylüyoruz; Türkiye’nin kurtuluşu borç ekonomisinde değil, üretim odaklı Milli Görüş ekonomi modelindedir. Sanayi ve tarımı güçlendiren, çiftçiyi destekleyen, faize ve borca değil üretime dayalı bir ekonomik düzen kurmak zorundayız. Bugün yaşanan kriz, mevcut iktidarın yanlış tercihleri ve kaynakları rant yerine üretime aktarmamasının sonucudur.”